O Γιώργος Χαριζάνης γράφει γιατί η ταινια για τον Michael Jackson είναι κακή

• Όταν ανακοινώθηκε η βιογραφία του Michael Jackson, η ελπίδα όλων ήταν μία: να δούμε επιτέλους μια ταινία που να αντέχει το βάρος της ιστορίας του. Δυστυχώς, το αποτέλεσμα που βλέπουμε στις αίθουσες είναι μια ανεύρη και επιφανειακή παραγωγή, που μοιάζει περισσότερο με ένα γυαλισμένο παραμυθάκι παρά με την ηλεκτρισμένη πραγματικότητα του King of Pop.
  Το «Thriller»... επιδερμικά
  Είναι σχεδόν ακατανόητο πώς μια ταινία για τον Jackson περνάει την εποχή του Thriller –του άλμπουμ που άλλαξε τον ρου της παγκόσμιας μουσικής– τόσο επιδερμικά. Ενώ η ταινία σπαταλά χρόνο για να δείξει τα νούμερο ένα των Jackson 5, περιέργως αγνοεί να καταγράψει τον θρίαμβο των σόλο επιτυχιών. Δεν βλέπουμε ποτέ την ιστορική κυριαρχία των τραγουδιών του στο Hot 100, ούτε το πώς ο Michael κατάφερε να καταρρίψει κάθε ρεκόρ της βιομηχανίας. Για την ταινία, το Thriller μοιάζει απλώς με άλλο ένα project, χάνοντας εντελώς τον παγκόσμιο αντίκτυπο (impact) που είχε στην ποπ κουλτούρα και την κοινωνία.
  Πού είναι ο Quincy Jones;
  Ακόμα μεγαλύτερη απογοήτευση προκαλεί η αντιμετώπιση της σχέσης του Michael με τον Quincy Jones. Αντί για τη «μαγική» και εκρηκτική συνεργασία που γέννησε τον ήχο μιας ολόκληρης γενιάς, βλέπουμε μια υποτονική σχέση χωρίς βάθος. Η δημιουργική ιδιοφυΐα, οι εντάσεις στο στούντιο και ο τρόπος που αυτοί οι δύο άνθρωποι ανακάλυψαν ξανά τη μουσική, απουσιάζουν προκλητικά, αφήνοντας τον θεατή με την απορία: «Έτσι απλά έγιναν όλα;».
  Ένα παραμύθι χωρίς παλμό
  Η ταινία πάσχει από μια γενικευμένη δειλία. Προτιμά να μας δείξει μια ωραιοποιημένη εκδοχή της ιστορίας, αποφεύγοντας να αγγίξει τις σκοτεινές γωνίες, τις αμφιβολίες και τον πραγματικό πόνο του καλλιτέχνη. Ο Michael που βλέπουμε είναι ένα «αποστειρωμένο» είδωλο, χωρίς τον παλμό και την ενέργεια που τον έκαναν μοναδικό.
  Το συμπέρασμα
  Ο Michael Jackson δεν ήταν ένας «εύκολος» ή «γλυκανάλατος» καλλιτέχνης. Ήταν μια παγκόσμια δύναμη που άλλαξε τους κανόνες. Το να μετατρέπεις τη ζωή του σε ένα ανώδυνο φιλμ είναι, αν μη τι άλλο, άδικο για την κληρονομιά του. Για όποιον θέλει να νιώσει τον αληθινό παλμό του Michael, η λύση παραμένει η μουσική του. Στη μεγάλη οθόνη, δυστυχώς, είδαμε μόνο ένα άτολμο παραμύθι που φοβήθηκε να γίνει "Thriller".